Droom je van een waterdicht dak boven je tiny house en wil je de EPDM zelf leggen? Dan ben je hier goed.
▶Inhoudsopgave
Je bespaart flink op de kosten en het geeft een enorm voldoening gevoel. Maar eerlijk: het is precisiewerk. Een foutje en je huis is na de eerste hoosbui een zwembad.
Geen zorgen, ik loop het met je door. Stap voor stap, met concrete maten en de valkuilen die je wilt ontwijken.
Pak je notitieblok erbij, dan beginnen we.
Wat je nodig hebt: materialen en gereedschap
Zonder de juiste spullen begin je niet. EPDM is een rubberachtig membraan dat extreem lang meegaat, soms wel 50 jaar.
De kwaliteit van je materiaal bepaalt voor een groot deel het succes.
Je kunt kiezen voor EPDM-folie van 0,8 mm of 1,25 mm dikte. Voor een tiny house is 0,8 mm vaak al voldoende, tenzij je in een gebied met veel hagel of extreme wind woont. Ga dan voor de 1,25 mm variant.
Je hebt ook lijm nodig, en dat is niet zomaar een tube kit. De meeste systemen werken met contactlijm. Je spuit of rolt de lijm op zowel de ondervloer als de EPDM-folie, laat het even drogen en dan druk je het erop. Kies voor een merk als Firestone EPDM of Rubberloc.
Een gemiddeld tiny house dak van bijvoorbeeld 4 meter bij 2,5 meter heeft ongeveer 12 tot 14 vierkante meter EPDM nodig, inclusief overlappingen.
Reken op een overlap van minimaal 10 cm. Koop dus altijd iets meer.
- EPDM-folie: Minimaal 10% meer dan je dakoppervlakte. Dikte 0,8 mm of 1,25 mm.
- Contactlijm: Ongeveer 0,5 liter per m². Merken: Firestone Rapid Roof, Rubberloc Contactlijm.
- EPDM-lijm: Voor de naden en eventuele reparaties. Een kleine tube is vaak genoeg.
- Daktrimmen: Aluminium of zinken strips om de randen netjes af te werken en te beschermen.
- Dakventiel: Een doorvoer voor je eventuele rookkanaal of mechanische ventilatie.
- Gereedschap: Stoffer, stanleymes, rollers (pluizig en glad), meetlint, krijtstift, ladder.
Voorbereiding: de perfecte ondergrond
EPDM is vergevingsgezind, maar alleen als de ondergrond strak en schoon is.
Je kunt het rechtstreeks op een houten plaatdak (OSB of underlayment) leggen. Zorg dat de platen nieuw zijn, droog en vrij van spijkers, schroeven en andere oneffenheden. Schuur eventuele verfresten of lijmresten weg.
De ondergrond moet kurkdroog zijn. Meet je dak op.
Meet de lengte en de breedte op meerdere plekken. Geen enkel tiny house dak is perfect recht, dus reken met de grootste maten.
Je EPDM-folie moet je op maat snijden. Rol de folie uit op een schone, droge ondergrond. Laat het een uurtje liggen, dan ontspannen de vouwen. Teken de vorm met een krijtstift op de folie.
Snijd het op maat met een scherp stanleymes. Zorg dat je langs een lat snijdt voor een strakke lijn.
De folie moet minimaal 10 cm over de randen heen hangen. Dit vouw je later om de dakrand heen. Tijdsindicatie: De voorbereiding, inclusief schoonmaken en op maat snijden, ben je ongeveer een halve dag mee kwijt. Haast je niet. Een goede voorbereiding is het halve werk.
Een veelgemaakte fout is het te snel willen doen en daardoor oneffenheden in de ondergrond niet zien.
Die komen later door de EPDM heen.
Stap-voor-stap: EPDM monteren
Het echte werk begint nu. We werken vanuit het midden van het dak naar de randen toe.
Zo voorkom je dat je in de hoek komt te zitten met je net natgemaakte folie. Tijdsindicatie: Reken na het EPDM dakbedekking kopen voor een gemiddeld tiny house dak (ca. 12 m²) een volle dag. Als beginner misschien iets langer.
- Start in het midden: Leg de op maat gesneden EPDM-folie op het dak. Vouw de helft terug. Smeer nu de contactlijm op de zichtbare helft van de ondergrond en op de achterkant van de folie. Volg de instructies van de lijm: vaak moet je beide kanten 5-10 minuten laten drogen tot ze 'tacky' (plakkerig) aanvoelen.
- Druk vast: Vouw de folie terug en druk stevig aan. Werk vanuit het midden naar buiten. Gebruik een zachte roller (pluizig) om luchtbellen te verwijderen. Druk hard genoeg, maar niet zo hard dat je de folie beschadigt.
- Werk de andere helft af: Herhaal het proces voor de andere helft van het dak. Zorg dat de twee delen elkaar overlappen. Druk deze overlapping goed aan.
- De randen: Vouw de overtollige folie netjes om de dakrand heen. Lijm deze vast. Je kunt de randen later afdekken met een aluminium daktrim. Die schroef je vast op de dakrand. Boor voor de schroeven voor en smeer de gaatjes in de EPDM op met EPDM-lijm of reparatielak.
- Naden dichten: Als je meerdere stukken EPDM moet gebruiken (bij een groter of complexer dak), overlappen ze minimaal 30 cm. Maak de overlapping schoon met EPDM-reiniger. Smeer de onderkant van de bovenste folie en de bovenkant van de onderste folie in met EPDM-lijm. Druk het na 10 minuten droogtijd stevig aan. Gebruik een hard roller om de naad te verbinden.
- Dakdoorvoeren: Snijd een gat ter grootte van je doorvoer. Gebruik een speciale EPDM-afdichtingskap. Die bestaat uit twee delen: een onderplaat die je onder de EPDM lijmt en een bovenplaat die je erop vastklikt. Druk het geheel goed aan en rol het naadje af.
Haast is je grootste vijand. Een veelgemaakte fout is te weinig lijm gebruiken.
De folie moet overal goed contact maken. Een andere valkuil is het werken bij temperaturen onder de 5 graden Celsius.
De lijm hecht dan niet goed. Doe het bij voorkeur bij temperaturen tussen de 10 en 20 graden.
Afwerking en verificatie-checklist
Je dak is nu waterdicht, maar de afwerking maakt het pas echt af en beschermt je werk. Zorg dat de daktrimmen goed vastzitten.
Controleer of de schroefgaten in het aluminium goed zijn afgedicht met EPDM-lijm. Plaats eventueel een valbeveiliging als je dak hoog is of als je er vaak op moet werken. Denk ook aan de afvoer van regenwater.
Je kunt een bladvanger plaatsen bij je afvoerpijp om verstopping te voorkomen.
Voordat je de boel definitief afsluit, is het tijd voor de ultieme test. Verzamel je materialen voor de check: De waterproef: Verstop de afvoer met een doek. Vul het dak met een laag water van ongeveer 2-3 cm.
- Checklist EPDM-dak
- Stevige tuinslang
- Emmer water
- Zaklamp
Laat het een uur staan. Controleer van binnenuit of er geen druppels door het dak heen komen.
Kijk vooral bij de naden en de randen. Na een uur: trek de doek uit de afvoer en kijk of het water netjes wegstroomt. Geen lekkages?
Dan ben je geslaagd. Vergeet niet om de plek waar je hebt gezeten na te lopen op eventuele beschadigingen.
Veelgemaakte fouten (en hoe je ze voorkomt)
Ik zie beginners vaak dezelfde fouten maken. Het zijn kleine dingen die grote gevolgen hebben.
De meest voorkomende is het vergeten van de juiste overlap. Een overlap van 5 cm is te weinig.
De folie krimpt en rekt door temperatuurverschillen. Zorg altijd voor minimaal 10 cm, en bij naden 30 cm. Een andere valkuil is het niet schoonmaken van de folie voor het lijmen van de naden. Stof en vet zorgen ervoor dat de lijm niet hecht.
Gebruik altijd de bijbehorende EPDM-reiniger. En tot slot: het aandraai van schroeven in de EPDM zonder voor te boren of de opening af te dichten.
Dit is een garantie op lekkage. Boor altijd voor en gebruik EPDM-lijm om de schroefgaten waterdicht te maken. Neem deze fouten serieus, dan kom je een heel eind.
Conclusie: Je eigen waterdichte droomdak
Het zelf leggen van EPDM op je tiny house is een project waar je trots op mag zijn. Het is technisch werk, maar met deze uitleg over EPDM op een schuin dak en de juiste materialen kun je het aan.
Het bespaart je duizenden euro's ten opzichte van het inschakelen van een professional.
En het allerbelangrijkste: je leert je huis tot op de bodem kennen. Dus check je materialen met onze gevelbekleding aankoopchecklist, werk secuur en geniet van je waterdichte dak. Je tiny house is er klaar voor. Jij ook?